“சராசரி நான்”
சாலையோர விபத்துகளை
ஒரு கணப்பொழுதுகளில்
சலனமின்றிக் கடக்கின்றேன்.......
ஒரு கணப்பொழுதுகளில்
சலனமின்றிக் கடக்கின்றேன்.......
செய்திகளில் தெறிக்கும்
இரத்தம் பார்த்தும்
சாப்பாட்டை தொடர்கிறேன்........
கையேந்தும் பிச்சைக்காரனை
சில்லறை இருந்தும்
பாராமல் நடக்கிறேன் .......
அருகிலிருந்தவன் தடுக்கிய
சத்தம் கேட்டும்
நாவல்களில் மூழ்குகிறேன்......
சாலையை கடக்க முடியாத
குருடனை மறந்து
என் வழியில் நடக்கிறேன்.....
இருந்தும்..............................
நறுக்கப்பட்ட விரலில்
சொட்டிய இரு துளி இரத்திற்காய்
துடி துடிக்கும்
சராசரி நான்....................
இது எனது தோழியொருத்தி எனது வலைப்பதிவில் இடுகையிட தந்த கவிதை. இந்த கவிதையை பற்றிய உங்களது கருத்துகளை கூறுங்கள்.
